k Mag die Geern
| Zo laank ik bie die bin |
| Melles |
| Wel kin mie vertellen |
| k Mag die geern |
| Aibels mooi |
| Man, man, wat n boudel |
| k Wil die |
| Striek in zet |
| Tippelstee |
| Waddenzee |
| Nul zezze |
| Veur elke vraauw |
| Meziek |
| Ḍ doekeda dingda |
k Mag die geern
Stilte
om ons tou is t antwoord op de vroagen
dij
wie ons nait stellen al joaren.
Aal
dij gevuilens dij we nait meer overdroagen
binnen
sleten in de tied mit de woorden.
Stemmen
op t.v. willen digitoal verkloaren
dastoe
onder t stilzwiegen hail slim lidst.
k
Zet mie der tou mien gevuilens te verwoorden,
omreden
dastoe der aibels slim mit zitst.
Refraain:
k Mag die geern, k mag die aibels geern.
Bie winter-, haarst- of zummerdag,
t is elk moal weer apaart.
k Mag die geern, k mag die aibels geern.
t Huil joar laank is t veujoar in mien haart.
Kom
dicht mie, zodak dien oadem vuil.
k
Fluuster din hail zacht wat in dien oor.
Uutgesproken
gevuilens valen die nait voak ten dail,
mor
dit is van begun tot t ́nde woar.
Refraain
Donk’re
wolken draaigen, asmis kommen ze dichtbie over vlaigen
zo
leeg, zo duuster en zo zwoar.
Mor
as de locht weer helder is en ik besef hou of k die mis,
din
wil k mit die weer op t zulfde spoor.
Refraain
Tekst
en meziek: Eltje Doddema