|
Regels:
t Grondwoord is t uutgangspunt.
Doarachter komt de verklaainuutgang (biev. steert
- steertje).
n Aangepaste schriefwieze geldt veur
de woorden op -ie (biev.
gedichie, kannechie, wichie, tassie).
t Verklaainwoord van t zulfde
grondwoord kin verschillen (biev. roam
- roampie - roamke, gedicht
- gedichie - gedichtje).
| Eertieds |
In
t veurbeeld steert -
steertje veraandert de
uutsproak van t verklaainwoord. Wie spreken steertje
uut as stittje.
Zo wer t eertieds ook wel schreven.
Nou dus nait meer!
Wie goan ja uut van t
grondwoord.
(NB. Woorden op -ittjen
kommen wel veur. Biev. nittjen,
kwittjen).
Mor t is wel weer: achter ain
aan steertjen.
|
| |
|
| -je |
Dit
achtervougsel komt noa t grondwoord, ook as je de leste klank
doarvan nait uutspreken.
|
| Veurbeeld
1 |
t
Wichtje dut t lichtje uut. (Wie zeggen wichje,
lichje,
mor wie schrieven toch wichtje,
lichtje).
|
| |
|
| -ie |
In
sommege kontraainen zeggen ze nait lichtje
mor lichie.
In dit geval pazen wie de schriefwieze wel aan aan d'uutsproak. (De "t"
vaalt hier vot).
|
| Veurbeeld
2 |
Op
t kassie ston n lichie
te branden.
|
| |
|
| -(ech)ie |
Noa
n lange klinker wordt de medeklinker nait verdubbeld (biev. poes
- poesie).
Noa n körte klinker verdubbelt
de leste letter van t grondwoord (biev. tas (tazze)
- tassie).
De -ch
wordt nait verdubbeld (biev.
kannechie,
wichie).
|
| Veurbeeld
3 |
Tan
Annechie
het heur moesie
in n tassie
aan t wichie
van de buren geven.
|
| |
|
| n Diktee |
Vertoal
de Nederlandse woorden in t Grunnegs: |
| |
tafeltje |
schilderijtje |
staartje |
plankje |
| paardje |
jongetje |
karretje |
musje |
| deurtje |
meisje |
huisje |
spuwen |
| raampje |
bloemetje |
jasje |
kaarsje |
| kastje |
bosje |
boekje |
stoeltje |
| plagen |
pitje |
versje |
neusje |
|
